wernisaż: 20 listopada (czwartek), godz. 18.00

21 listopada - styczeń 2015 (sala kameralna)

 

Kuratorka: Małgorzata Jackiewicz-Garniec

 

Fotograficzna opowieść o kultowej dzielnicy Olztyna. Choć administracyjnie jej granice są mniejsze, w świadomości mieszkańców Olsztyna Zatorze to część miasta położona „za torami" i ograniczona dwiema olsztyńskimi rzekami; Łyną i Wadągiem, ze starym Lasem Miejskim na obrzeżach. Założona w końcu XIX wieku, po wybudowaniu linii kolejowej w Olsztynie, (1871-1872), rozbudowywana w latach 30. XX wieku. Dzielnica ma swoją „magię" i barwną historię, to tu zamieszkali pierwsi osadnicy, którzy przybyli do Olsztyna w 1945 roku, tu mieszkało i mieszka wiele ważnych dla Olsztyna postaci, a też miejsce to słynie z barwnych osiedlowych postaci. Zatorze to ciekawa architektura, kamienice z przełomu XIX i XX wieku, ulice robotniczych domów mieszkalnych z czerwonej cegły, czy urokliwe, modernistyczne dawne „Osiedle Kompozytorów" obecne ulice Moniuszki, Reymonta. W początkach XX wieku wzniesiono tu piękne kościoły, neoromański pw. św. Józefa, czy neobarokowy Franciszkanów, tu usytuowane są najpiękniejsze, stare cmentarze Olsztyna, św. Jakuba i św. Józefa, z zabytkowymi kaplicami, pięknymi nagrobkami, zachowanym starodrzewem. Klimat dzielnicy to też targ przy ul. Kolejowej, kiedyś „Koński", obecnie przy „Zatorzance", ale Zatorze to przede wszystkim jego mieszkańcy. Fotografie Łukasz Pepola to ciekawa, indywidualna, mocno poetycka wizja Zatorza, o swoim projekcie mówi: Kocham Zatorze jak człowieka... jest to fascynujący rytm, układ ludzi, domów i przestrzeni. Bardzo chciałbym, żeby wszystkie zaprezentowane fotografie były osobiste i jedyne w swoim rodzaju, ale też, żeby razem stanowiły całość... monolit, jeden ciekawy, dobrze brzmiący akord.

 

Łukasz Pepol mieszka i pracuje w Olsztynie, z fotografią związany jest od 1999 roku, zawodowo od 2009 roku. W 2008 roku ukończył Warszawską Szkołę Fotografii. Dwukrotnie nagradzany w Otwartych Mistrzostwach Fotografii (MOK Olsztyn). W ubiegłym roku uczestniczył w wystawie pokonkursowej VIII Olsztyńskiego Biennale Sztuki „O Medal Prezydenta". Wzoruje się na klasykach europejskiej i amerykańskiej fotografii. Inspirują go; Andre Kertesz, Henri Cartier-Bresson, Edward Weston, Josef Koudelka. Martin Parr, Brassai oraz wielu innych. Wśród polskich fotografów ceni w szczególności Wojciecha Prażmowskiego, Wojciecha Plewińskiego, Pawła Pierścińskiego, Grzegorza Przyborka, Bogdana Konopkę, Mieczysława Wieliczko.